سوره الاعلی
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ سَبِّحِ ٱسۡمَ رَبِّكَ ٱلۡأَعۡلَى
1به نام خداى گستردهمهر مهرورز؛ نام پروردگار والاترت را تسبيح گوى،
ٱلَّذِي خَلَقَ فَسَوَّىٰ
2(همان) كسى كه آفريده و مرتب كرد،
وَ ٱلَّذِي قَدَّرَ فَهَدَىٰ
3و كسى كه معين كرد و رهنمون ساخت،
وَ ٱلَّذِيٓ أَخۡرَجَ ٱلۡمَرۡعَىٰ
4و كسى كه گياه را بيرون آورد،
فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحۡوَىٰ
5سپس آن را خاشاكى تيره گون قرار داد.
سَنُقۡرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ
6بزودى (قرآن را) بر تو مىخوانيم و فراموش نمىكنى،
إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُ إِنَّهُۥ يَعۡلَمُ ٱلۡجَهۡرَ وَ مَا يَخۡفَىٰ
7مگر آنچه را خدا بخواهد، [چرا] كه او آشكار و آنچه را پنهان مىشود مىداند.
وَ نُيَسِّرُكَ لِلۡيُسۡرَىٰ
8و آسانترين (راه) را براى تو فراهم مىكنيم.
فَذَكِّرۡ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكۡرَىٰ
9پس يادآورى كن اگر يادآورى سودمند است.
سَيَذَّكَّرُ مَن يَخۡشَىٰ
10كه بزودى كسى كه مىهراسد متذكر مىشود.
وَ يَتَجَنَّبُهَا ٱلۡأَشۡقَى
11و بدبختترين (افراد) از آن دورى مىگزيند،
ٱلَّذِي يَصۡلَى ٱلنَّارَ ٱلۡكُبۡرَىٰ
12(همان) كسى كه در آتش بزرگتر وارد مىشود (و مىسوزد)،
ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَ لَا يَحۡيَىٰ
13سپس در آنجا نه مىميرد و نه (در خوشى) زنده مىماند.
قَدۡ أَفۡلَحَ مَن تَزَكَّىٰ
14بيقين رستگار شد كسى كه [پاك گرديد و] رشد يافت.
وَ ذَكَرَ ٱسۡمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ
15و نام پروردگارش را ياد كرد و نماز گزارد.
بَلۡ تُؤۡثِرُونَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا
16بلكه (شما) زندگى پست (دنيا) را بر مىگزينيد،
وَ ٱلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ وَ أَبۡقَىٰٓ
17در حالى كه آخرت بهتر و پايدارتر است.
إِنَّ هَٰذَا لَفِي ٱلصُّحُفِ ٱلۡأُولَىٰ
18قطعا اين (مطالب) در كتابهاى نخستين (آمده) است،
صُحُفِ إِبۡرَٰهِيمَ وَ مُوسَىٰ
19(همان) كتابهاى ابراهيم و موسى.
سوره الغاشیة
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلۡغَٰشِيَةِ
1به نام خداى گستردهمهر مهرورز؛ آيا خبر (حوادث) فراگير (رستاخيز) به تو رسيده است؟!
وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٍ خَٰشِعَةٌ
2در آن روز چهرههايى كه فروتنند،
عَامِلَةٞ نَّاصِبَةٞ
3[و] كوشنده رنجور،
تَصۡلَىٰ نَارًا حَامِيَةٗ
4در آتش سوزان وارد مىشوند (و مىسوزند).
تُسۡقَىٰ مِنۡ عَيۡنٍ ءَانِيَةٖ
5از چشمهاى جوشان نوشانده مىشوند؛
لَّيۡسَ لَهُمۡ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٖ
6هيچ غذايى براى آنان جز از خار تلخ، بد بو و زهردار نيست.
لَّا يُسۡمِنُ وَ لَا يُغۡنِي مِن جُوعٖ
7كه فربه نمىكند و گرسنگى را دفع نمىگرداند.
وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ نَّاعِمَةٞ
8در آن روز چهرههايى كه (شاداب) به نعمتند،
لِّسَعۡيِهَا رَاضِيَةٞ
9[و] از تلاششان خشنودند،
فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٖ
10در بهشتى عالى هستند.
لَّا تَسۡمَعُ فِيهَا لَٰغِيَةٗ
11در آنجا هيچ بيهوده نمىشنوند.
فِيهَا عَيۡنٞ جَارِيَةٞ
12در آنجا چشمهاى روان است،
فِيهَا سُرُرٞ مَّرۡفُوعَةٞ
13در آنجا تختهاى بلند،
وَ أَكۡوَابٞ مَّوۡضُوعَةٞ
14و سبوهايى نهاده شده،
وَ نَمَارِقُ مَصۡفُوفَةٞ
15و بالشهايى صف داده شده،
وَ زَرَابِيُّ مَبۡثُوثَةٌ
16و فرشهاى فاخر گسترده است.
أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى ٱلۡإِبِلِ كَيۡفَ خُلِقَتۡ
17و آيا به شتر نظر نمىكنند كه چگونه آفريده شده؟!
وَ إِلَى ٱلسَّمَآءِ كَيۡفَ رُفِعَتۡ
18و به سوى آسمان كه چگونه بر افراشته شده؟!
وَ إِلَى ٱلۡجِبَالِ كَيۡفَ نُصِبَتۡ
19و به سوى كوهها كه چگونه نشانده شده؟!
وَ إِلَى ٱلۡأَرۡضِ كَيۡفَ سُطِحَتۡ
20و به سوى زمين كه چگونه هموار گشته است؟!
فَذَكِّرۡ إِنَّمَآ أَنتَ مُذَكِّرٞ
21پس يادآورى كن كه تو فقط يادآورى كنندهاى.
لَّسۡتَ عَلَيۡهِم بِمُصَيۡطِرٍ
22(تو) بر آنان هيچ سيطرهاى ندارى،
إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَ كَفَرَ
23مگر كسى كه روى برتافت و كفر ورزيد،
فَيُعَذِّبُهُ ٱللَّهُ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَكۡبَرَ
24پس خدا او را به عذاب بزرگتر مجازات مىكند.
إِنَّ إِلَيۡنَآ إِيَابَهُمۡ
25در حقيقت بازگشتشان فقط به سوى ماست،
ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا حِسَابَهُم
26سپس در واقع حساب آنان فقط با ماست.
سوره الاخلاص
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ قُلۡ هُوَ ٱللَّهُ أَحَدٌ
1به نام خداى گستردهمهر مهرورز؛ بگو:« خدا يكتاست،
ٱللَّهُ ٱلصَّمَدُ
2خداى همواره مقصود،
لَمۡ يَلِدۡ وَ لَمۡ يُولَدۡ
3نه زاييده و نه زاده شده است؛
وَ لَمۡ يَكُن لَّهُۥ كُفُوًا أَحَدُۢ
4و هيچ كس براى او همتا نبوده است. »
سوره الفلق
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلۡفَلَقِ
1به نام خداى گستردهمهر مهرورز؛ بگو:« پناه مىبرم به پروردگار بامداد،
مِن شَرِّ مَا خَلَقَ
2از بدى آنچه آفريده است.
وَ مِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ
3و از بدى نهايت تاريكى (شب) هنگامى كه فرا رسد،
وَ مِن شَرِّ ٱلنَّفَّٰثَٰتِ فِي ٱلۡعُقَدِ
4و از بدى (زنان افسونگر) دمنده در گرهها (و پيوندها و قرارها،)
وَ مِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ
5و از بدى حسود هنگامى كه رشك ورزد! »
سوره الناس
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ
1به نام خداى گستردهمهر مهرورز؛ بگو:« پناه مىبرم به پروردگار مردم،
مَلِكِ ٱلنَّاسِ
2(همان) فرمانرواى مردم،
إِلَٰهِ ٱلنَّاسِ
3(همان) معبود مردم،
مِن شَرِّ ٱلۡوَسۡوَاسِ ٱلۡخَنَّاسِ
4از بدى وسوسه گر بسيار پنهان شونده،
ٱلَّذِي يُوَسۡوِسُ فِي صُدُورِ ٱلنَّاسِ
5كه در سينههاى مردم وسوسه مىكند،
مِنَ ٱلۡجِنَّةِ وَ ٱلنَّاسِ
6در حالى كه از جن و (يا از) مردم است! »
سوره الفاتحة
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
1به نام خداى گسترده مهر مهرورز
ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
2ستايش مخصوص خدايى است كه پروردگار جهانيان است.
ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
3(همان خدايى) كه گسترده مهر مهرورز است.
مَٰلِكِ يَوۡمِ ٱلدِّينِ
4خداوند روز جزاست.
إِيَّاكَ نَعۡبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسۡتَعِينُ
5(خدايا) تنها تو را مىپرستيم و تنها از تو يارى مىجوييم.
ٱهۡدِنَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلۡمُسۡتَقِيمَ
6ما را به راه راست راهنمايى فرما.
صِرَٰطَ ٱلَّذِينَ أَنۡعَمۡتَ عَلَيۡهِمۡ غَيۡرِ ٱلۡمَغۡضُوبِ عَلَيۡهِمۡ وَ لَا ٱلضَّآلِّينَ
7راه كسانى كه به آنان نعمت دادى، (همان كسانى كه) بر آنان خشم نشده است و [از] گمراهان نيستند.
سوره البقرة
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ الٓمٓ
1به نام خداى گستردهمهر مهرورز؛ الف، لام، ميم.
ذَٰلِكَ ٱلۡكِتَٰبُ لَا رَيۡبَ فِيهِ هُدٗى لِّلۡمُتَّقِينَ
2آن كتاب [با عظمت] هيچ ترديدى در آن نيست. [و] راهنماى پارسايان (خود نگهدار) است.
ٱلَّذِينَ يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡغَيۡبِ وَ يُقِيمُونَ ٱلصَّلَوٰةَ وَ مِمَّا رَزَقۡنَٰهُمۡ يُنفِقُونَ
3(همان) كسانى كه به (آنچه از حس) پوشيده، ايمان مىآورند و نماز را به پا مىدارند، و از آنچه كه روزى آنان كردهايم (در راه خدا) مصرف مىكنند.
وَ ٱلَّذِينَ يُؤۡمِنُونَ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيۡكَ وَ مَآ أُنزِلَ مِن قَبۡلِكَ وَ بِٱلۡأٓخِرَةِ هُمۡ يُوقِنُونَ
4و كسانى كه به آنچه به سوى تو فرو فرستاده شده، و آنچه پيش از تو [بر پيامبران] فرو فرستاده شده، ايمان مىآورند، و آنان به آخرت يقين دارند.
أُوْلَٰٓئِكَ عَلَىٰ هُدٗى مِّن رَّبِّهِمۡ وَ أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُفۡلِحُونَ
5آنان از راهنمايى پروردگار خويش برخوردارند، و تنها آنان رستگارند.
